Home / Blog / Nog nooit bleken onze oceanen zo bevolkt te worden door deze drijvende containers.

Nog nooit bleken onze oceanen zo bevolkt te worden door deze drijvende containers.

Het is stof voor elke zeilers-nachtmerrie, het object dat niet gezien wordt, loerend onder een golf, dat je romp doorboort of je roer onder je schip vandaan slaat midden op de oceaan. Vendée Globe van afgelopen jaar stond vol met gepeperde meldingen van single-handed sailors die met hoge snelheid, in verlaten gebieden, op deze UFO’s (Undentified Floating Objects) geklapt waren, met een verwoestend effect. Maar vormen drijvende containers nu werkelijk een gevaar? Er is op dit moment een accute bewustwording van afval in de marine -omgeving en toch is er een gebrek aan huidige gegevens ten aanzien van de hoeveelheid containers die overboord gegaan zijn en wat zij daarna doen. Er is geen vereiste richtlijn voor rederijen om verloren containers te registreren en hun posities zijn derhalve volkomen onbekend en zeilers die op het midden van de oceaan een aanvaring gehad hebben, kunnen ook geen bewijs leveren over datgene dat zij geraakt hebben.Het risico is wellicht miniscule, maar het ook bijna onmogelijk om de hoeveelheid te bepalen. Zoiets als een auto-ongeluk? We waren afgelopen herfst een boot aan het opleveren vanuit de UK naar Las Palmas toen wij ergens tegenop voeren dat onze 3,60 meter diepstekende kiel vernielde. We waren net twee dagen vanuit Las Palmas vertrokken herinneren we ons, en hadden een mooie wind. Het was ongeveer 1.30 uur en rondom pikkedonker en we bevonden ons ongeveer 400 mijl van Madeira. We zeilden 8 knopen per uur, wat echt een beetje langzaam was. Ik stuurde met het bakboord stuurwiel en de aanvaring voelde als een auto-ongeluk. Het was een harde BOEM en het jacht viel stil. De aanvaring smeet me van het stuurwiel af. Eén van de carbon wielspaken brak af en de rest van de bemanning werd over het dek gesmeten. We herpakten ons snel en ieder keek elkaar aan. Ik hoorde de schipper schreeuwen “heb je nog stuur” “heb je nog stuur” Ik had niets, omdat we nu stil lagen. Iedereen rende door elkaar heen om de reddingvlotten te lanceren. Pas toen het duidelijk werd dat we nog steeds recht lagen en goed konden sturen, zonder blijkbare schade aan het roer keerde de rust langzaam terug en vervolgden wij onze reis. De schipper zei dat de boot onmiddellijk stopte, nadat hij over iets was heen gerold op een golf. Toen we in Las Palmas aankwamen hebben we direct enkele duikers naar beneden gestuurd, die de kiel fotografeerden. De bulb zit 3,60 m. onder water en er was een flinke hap uitgenomen, bekraste de ronding en de romp was evenzo gekraakt. Was het een container waar wij tegenaan gevaren waren ? Alles wees in die richting wees. Het was iets hards en het gaf ons een enorme klap. We zeilden in een drukke vaarroute en hij had veel containerschepen daar gezien.

vrije vertaling yachtingworld.com/volume/nonprofit/education

Top